Το fashion crowd συνοστίζεται σε ένα υπόγειο με την ένδειξη Alien Sex Club. “Η μόδα είναι γελοία, μια αξιοθρήνητη παρωδία της παλιάς της αίγλης” φωνάζουν τα μοντέλα – διαμαρτυρόμενοι που συγκεντρώνονται σε ένα μπαλκόνι, κρατώντας πλακάτ με αναφορές στις εξαγωγές πετραλαίου και τον μαζικό χαρακτήρα της βοιμηχανίας της μόδας. « Θέλω οι γυναίκες να ενδιαφέρονται για την ποιότητα επενδύοντας σε λίγα κομμάτια» λέει η Westwood. Οι πρώτες δημιουργίες κάνουν την εμφάνισή τους με τον ασύμβατο χαρακτήρα του θεωρητικού πλαισίου και τα ρούχα να συνθέτουν την πιο πικάντικη αντίθεση του show. Το αντικομφορμιστικό styling και μακιγιάζ δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με τις δημιουργίες της σχεδιάστριας που φαντάζουν άκρως συντηριτικές και safe. Επιρροές από την δεκαετία του 1980, κάποιες διακριτικές αναφορές στην εποχή του μεσοπολέμου και μια punk αίσθηση που ωστόσο επιεικώς χαλιναγωγείται, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της υπογραφής της. Πουά prints, teal αποχρώσεις frock φορεμάτων και καρό εντάσεις επικρατούν σε μια συλλογή που φαίνεται να στηρίζεται σε βασικά σχέδια που πειραματίζονται αρκετά με τις υφές τους. Η αποδοκιμασία του επιτηδευμένου αποτελέσματος γίνεται αντιληπτή μέσα από τις αφηρημένες συνθέσεις που ωστόσο αντηχούν καθαρά στο κοινό, με σημαντικά πρόσωπα της μόδας να κλείνουν πονηρά το μάτι στις αιτήσεις της Vivienne.
Aκολουθούν τα πιο χαρακτηριστικά looks της συλλογής.
Photo: vogue.com
Από την Θάλεια Νικόλαρου
